strict warning: Only variables should be passed by reference in /home3/goingloc/public_html/sites/all/modules/date/date_api.module on line 866.

Terug naar verhalen


Mozambique: Afscheid...
Zimbabwe: Verrassend!
Botswana: Op zoek naar leeuwen…
Nederland: Ja.....Nederland.
Zambia 2: Kampvuurtje na kampvuurtje...
Zambia 1: Een nieuw avontuur!
Malawi: Elke dag iets leuks!
Tanzania 2: Bush and beach!
Tanzania 1: Beach and bush!
Rwanda en Burundi: en Burúndi? Ja, Burundi!
Uganda: Het mooiste tot nu toe...
Kenia: zijn ze helemaal gek geworden?
Ethiopië 3: Links kijken, rechts kijken, links kijken...
Ethiopië 2: Going Glocal!
Reflectie
Ethiopië 1: Into Africa!
Sudan: Going local!
Egypte 2: “Champagne powder”
Egypte 1: Baksheesh?
Turkije: Het schip gaat! Insha’Allah…
Nederland naar Turkije: Hollywood glamour

Egypte 3? Ja, Egypte 3... #~*@!

Zeven weken en vier dagen... Op 25 november landde we in Cairo, op 16 januari vertrokken we met de ferry vanuit Aswan. Vooraf dachten we een week of drie, vier in Egypte te verblijven. Waar is het fout gegaan?


22-01-2012

“Who’s the white car?” Voorzichtig steken we onze hand op… “You cannot go!” Rustig gaat mister Salah door met de andere overlanders in zijn kantoor. Mr Salah is de meneer die de kaartjes verkoopt voor de carferry naar Sudan. De enige grensovergang met Sudan gaat via Lake Nasser en de auto gaat met een andere boot als wijzelf. Elke overlander moet deze boot hebben en Mr Salah weet dat. Hij werkt elke zaterdag van ongeveer 9:30 tot 10:45. Hij kijkt hoeveel auto’s er zijn en als er genoeg zijn belt hij de haven of er een ferry is. Hij is de eerste persoon die we tegenkomen in Afrika die zich gedraagt als een halve dictator; iemand die macht krijgt door op de juiste positie te zitten. Het zal waarschijnlijk niet de laatste zijn...

Drie weken geleden hadden we de pech dat de ferry vol was. Maar... we gaan naar Afrika en dit soort dingen horen erbij. Dat wisten we van tevoren. Dus, nadat:

  • We een bezoek brachten aan Abu Simbel, de mooiste tempel die we gezien hebben in Egypte, door zowel het indrukwekkende exterieur als perfect bewaard gebleven interieur
  • We weggestuurd werden door twee vriendelijke soldaten van onze freecamp plek nabij Abu Simbel (gelukkig had Esther meer van de fles rosé op dan Rob)
  • We een paar dagen gefreecamped hadden in de woestijn nabij Aswan
  • We Tom met zijn door Red Bull gesponsorde team tegen kwamen (zij zijn onderweg naar Zuid-Afrika om op de mooiste plekken te paragliden voor een nieuw uit te brengen DVD)

gingen we (samen met hen) voor de tweede keer naar Mr Salah.

Als hij ons ziet en hoort dat er nog meer auto’s zijn (Red Bull met 1 auto en 1 truck, Duiters met truck, en Duisters met busje) pakt hij z’n telefoon en belt iemand op: “ferry is still in Wadi Halfa (aankomstplek van ferry in Sudan), you can come back next Saturday”. We komen erachter dat er een Caterpillar graafmachine kapot is die nog op de ferry staat. Maar..., volgende week is de ferry er zeker!

OK, balen. We besluiten om nog dezelfde dag naar Luxor te gaan om daar met zijn allen oud&nieuw te vieren bij een kampvuur. De hele week trekken we samen met de Red Bull crew op, op zoek naar mooie plekken om te vliegen. Het leger staat echter nergens toe dat de mannen hun paragliders gebruiken. Uit angst voor inbeslagname van de gear worden er maar enkele pogingen gewaagt. Esther wordt tijdens deze week ook nog eens flink ziek: Diaree en 40.9 graden koorts! In het ziekenhuis wordt de diagnose uitdroging vastgesteld en mag ze een uurtje aan het infuus (zelfs nadat ze die dag al 8 liter water heeft gedronken!). Al met al heeft dit een dikke week, enkele dokterbezoekjes en penicilinekuurtjes geduurd (nu is ze weer helemaal de oude).

Rob krijgt zijn eerste les paragliding van een van de beste paragliders van de wereld, met een Red Bull glider!

Zeker meer dan 50 cm los gekomen! (volledig onder controle uiteraard)

Ondanks dat het niet toegestaan is kan Tom het niet weerstaan een vlucht te maken.

Esther aan het infuus in het “schone” ziekenhuis van Luxor

Inmiddels 2 weken sinds ons eerste bezoek stappen we weer bij Mr Salah z’n kantoor binnen. Hij doet namelijk niks telefonisch of per email. Als je met de boot mee wil dan moet je gewoon even op en neer komen vanwaar je bent (in ons geval de woestijn, anderen vanuit Hurghada, etc.). Er zijn nog twee voertuigen bijgekomen. Aan zijn telefoontje te merken is het duidelijk dat hij er afgelopen week geen enkele moeite voor heeft gedaan de ferry deze kant op te krijgen. Conclusie: de Caterpillar staat nog steeds op die boot, nóg een week wachten. TIA.

Nóg een week wachten. Rob heeft het intussen helemaal gehad met Egypte. Aardig reageren op de mensen op straat begint lastiger te worden. “Where you from? Almachtig tachtig prachtig (met zeer harde g uitgesproken)” Dit slaat nergens op! “Ik hoef geen felucca ride, geen hash, geen taxirit met paard en wagen, Ik heb een fucking Landcruiser”.

Wat doe je dan in zo’n derde week? Niet al te veel... We zijn klaar met door Egypte rijden. Gelukkig hebben we een goede freecamp spot...

Een dag wachten in Egypte

Het is koud in de daktent, je kunt je adem zien. Beiden met een lange broek (mooie rooie van Jannis) en trui liggen we onder de dekens. Als de zon op komt warmt de tent echter snel op. Buiten in het ochtendzonnetje maken we een ontbijtje van aarbeien, kiwi, banaan, muesli en vruchtenyoghurt. Het schone zand voelt lekker tussen je tenen. Na het ochtendritueel pakken we de boel in en rijden we de woestijn uit. Rob speelt een stukje met de auto in het zand, Selah Sue door de speakers. Al snel naderen we de Nijlvallei. Het droge zand veranderd in palmbomen en groene akkertjes; daar zie je kinderen op ezels, een vrouw met een koe en een man rookt sheehsa bij een koffiehuis. Dit is toch nog steeds genieten! Vervolgens de olie laten vervangen en het luchtfilter laten schoonmaken, de was laten doen. Daarna een kippetje kopen; uitzoeken, laten slachten en schoonmaken. Terug naar de woestijn, een vuurtje maken om de kip op te braden. Daarna de tent in om een filmpje te kijken en te slapen in de stilte van de woestijn.

Lekker lezen bij het kampvuur in de woestijn, zo komen we de derde week vertraging prima door...

Op de dag nadat de auto’s op de boot gegaan zijn maken we nog een ontspannen felucca vaart op de Nijl

Het verhaal van deze man is erg goed: vraag ernaar tijdens koffiepauze of de borrel

We posten dit bericht vanuit een internetcafe in Sudan, Egypte hebben we eindelijk achter ons gelaten. De ferry hier naartoe is een aparte ervaring. Meer daarover in ons volgende verhaal, wij zijn klaar voor een nieuw avontuur!



tempo aanpassen

he  es en j.

 es, gelukkig ben je er goed boven opgekomen.  het lijkt als of je aanpassen aan het locale ritme niet echt een keus is. maar gefeliciteerd met de overtocht. we zijn benieuwd naar het volgende verhaal. groetjes mark en marloes

verhalen

Hallo Esther en Rob,

Te gek allemaal. Oh, oh wat een avontuur.

Wij hebben ons natuurlijk een voorstelling van jullie reis proberen te maken. Onze ideeën hierover vallen in het niet bij de werkelijkheid.

De foto's zijn onwaarschijnlijk mooi, de verhalen over Mr Salah ongelooflijk, en de leuk beschreven verhalen fantastich om te lezen.

Esther, gelukkig ben je weer beter. Doe je best om het zo te houden.

Veel succes met de voortzetting van de tocht en de projecten die jullie gaan bezoeken.

Groetjes Wim Anny

eindelijk!

Hey Rob en Essie!

Eindelijk! Wat goed dat jullie in Sudan zijn aangekomen!

Veel plezier,

Nelis&Maris

Fucking Egypte

Ha Jee en Es,

 

Volgens mij ietwat te lang in Egypte. Als ik daar kom, en dat vermijdt ik zoveel mogelijk, voor mijn werk, wil ik altijd weer vet snel weg. Heb een schurft hekel aan al die aansmeerderijen. Maar goed, jullie kunnen weer verder. Hopenlijk dat het vanaf nu weer wat soepeler door kan.

Wel erg vet om met die Red Bull knakkers op te trekken. Paragliden is ruig!

Wel hele mooie kiekjes overigens.

Keep up the good spirit and enjoy my friends!

Cheers,

Viske

Hoi Esther en Rob, Ik ben

Hoi Esther en Rob,

Ik ben echt jaloers op die woestijnervaringen!! Ik heb me lang geleden voorgenomen nooit naar Egypthe te gaan, maar begin nu toch een beetje te twijfelen. Ach deze oude tante zal zeker niet meer zulke bokkesprongen maken maar een reisje naar een echte woestijn heb ik toch maar op het verlanglijstje gezet.

Ik blijf jullie reiservaringen graag volgen, dus schrijf maar veel over wat jullie allemaal meemaken. Ik verwacht dat de ervaringen in Egypthe het begin van nog veel meer moois zullen zijn en misschien ook nog wat tegenslag, maar dat hoeft de pret niet te drukken. De plussen en de minnen zijn allemaal intens op z'n Afrikaans en alleen dat is al prachtig!

Ik wens jullie een fantastisch vervolg toe. Ook namens Joep natuurlijk

Thea

Coole verhalen. Blijf

Coole verhalen. Blijf genieten! Let op je gezondheid Essie! Ciao, Mike en Merel

 

Afvalscheiding

Ha,

 

Ik zie dat ze in het ziekenhuis ook aan afvalscheiding doen.... wel apart dat ze daar al in de kamer mee beginnen. Wel kicke dat paragliden in de woestijn, kunt dan ook lekker weinig raken ;-).

Hey Rob en Es, wat fijn dat

Hey Rob en Es,

wat fijn dat jullie nu toch echt Sudan hebben bereikt! Ondanks mr. Salah en het leger waardoor je niet meer echt kon Paragliden, toch weer heel veel mooie dingen meegemaakt! Echt super!
Ben benieuwd naar het volgende verhaal (daarin nemen jullie het avontuur op de ferry ook mee?)

Enjoy again!

xx Lotje

Zandhappers

Mooi Verhaal weer! Niet te vertrouwen die Egyptenaren. Es, hoeveel huwelijksaanzoeken heb je al gehad? Groeten vanuit Oostenrijk!

Jaloers?!

Hey Es en J!

Even een berichtje om te laten weten dat ik helemaal
niet jaloers ben... ;-)
Jeetje wat maken jullie veel gave dingen mee!
Ziet er goed uit Rob dat paragliding.
Fijn dat jullie je reis lekker kunnen gaan voortzetten
en Egypte kunnen verlaten.
Ik ben benieuwd naar jullie nieuwe avondturen.
Esther pas goed op jezelf meid! Niet relaxed zo vies ziekenhuis!
Of zat er toevallig iets anders in het infuus? ;-)
Kus Kaatje

Skon vleugelke

Is it a bird? Is it a plane? It's superrrrrrrrrob.... !