strict warning: Only variables should be passed by reference in /home3/goingloc/public_html/sites/all/modules/date/date_api.module on line 866.

Terug naar verhalen


Mozambique: Afscheid...
Zimbabwe: Verrassend!
Botswana: Op zoek naar leeuwen…
Nederland: Ja.....Nederland.
Zambia 2: Kampvuurtje na kampvuurtje...
Zambia 1: Een nieuw avontuur!
Malawi: Elke dag iets leuks!
Tanzania 2: Bush and beach!
Tanzania 1: Beach and bush!
Rwanda en Burundi: en Burúndi? Ja, Burundi!
Uganda: Het mooiste tot nu toe...
Kenia: zijn ze helemaal gek geworden?
Ethiopië 3: Links kijken, rechts kijken, links kijken...
Reflectie
Ethiopië 1: Into Africa!
Sudan: Going local!
Egypte 3? Ja, Egypte 3... #~*@!
Egypte 2: “Champagne powder”
Egypte 1: Baksheesh?
Turkije: Het schip gaat! Insha’Allah…
Nederland naar Turkije: Hollywood glamour

Ethiopië 2: Going Glocal!

Naast door ruige landschappen crossen, op zoek naar bijzonder mensen en wilde dieren, gaan we ook een aantal projecten bezoeken. Dit doen we vanuit stichting Glocal Discovery. In Ethiopië gingen we op bezoek bij Water For Life en bij The Hunger Project.


13-03-2012

Allereerst: wederom bedankt voor alle reacties op deze site en via email. We vinden het erg leuk om te lezen en een stimulans om het vele werk dat we in de site steken door te zetten!

 

Het idee van Stichting Glocal Discovery (GD); we gaan op zoek naar, en op bezoek bij, projecten die in onze ogen op een juiste manier hulp bieden aan de lokale bevolking.

Wat denken wij te kunnen bijdragen? Steeds meer bedrijven denken na over CSR, Corporate Social Responsibility. Esther heeft gezien dat veel van deze bedrijven op zoek zijn naar manieren om samen te werken met ontwikkelingslanden. In tegenstelling tot traditionele ontwikkelingssamenwerking (‘geven’), staat hierin een business benadering met het maken van (een kleine) winst centraal. Dit zorgt voor producten en diensten waar de bevolking écht op staat te wachten (ze moeten er immers wat voor betalen).Dit is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. De bedrijven zijn nog zoekende naar werkende business-modellen voor deze landen. Daarnaast zijn lopende projecten op zoek naar exposure in Nederland en daarbuiten. Hier komt GD om de hoek kijken.

In Ethiopië bezochten we twee Water For Life projecten in Ambo. Water For Life is een stichting, geïnitieerd door de Nederlandse waterbedrijven Vitens en Evides, om samen met hun klanten de drinkwatervoorzieningen in Afrika te verbeteren. In het ene project deelt deze organisatie kennis en financïele middelen met het lokale waterbedrijf voor de aanleg van elf publieke waterpunten. Het andere project betreft de aanleg van nieuwe sanitaire units bij zes scholen. Wij gingen erheen om deze projecten met verhalen en foto’s in kaart te brengen.

Gedurende de week bezochten we meerdere keren zo’n waterpunt, waar we interviews namen met gebruikers en ‘vendors’. We zagen de bouw van de sanitaire units. Ook spraken we met de directeur en personeel van het waterbedrijf en hadden we een gesprek met de burgemeester van Ambo. Aan het eind van de week konden we een workshop bijwonen die door Vitens gegeven werd aan personeel van de lokale waterbedrijven.

Water halen tegen gereduceerd tarief  bij het publieke waterpunt.

In gesprek met de directeur van het lokale waterbedrijf.

Een groot, vierkant gat in de grond. De bouw voor de nieuwe sanitaire units is van start gegaan. Twee mannen zijn aan het graven. Ze zijn enthousiast. Door dit project hebben ze ruim twee maanden werk.  De sanitaire units (elk bestaande uit vier toiletten, twee douches en twee wasbakken), worden op zes scholen en de centrale markt in Ambo geplaatst.  Bijzonder aan dit project is de nauwe samenwerking met lokale ondernemers. De bouw van de toiletten wordt namelijk georganiseerd door een Micro. Een Micro is een groep ondernemers (waaronder jonge afgestudeerde techneuten). Ze gaan voor de bouw lokaal op zoek naar dagarbeiders en regelen de materialen. Hierdoor wordt de gemeenschap bij het project betrokken en kan de lokale economie verder groeien.

De bouw van de sanitaire units wordt geregeld door een ‘Micro’.

Wanneer we de burgemeester spreken blijkt dat ze voor het legen van de wc’s funding nodig hebben voor de aanschaf van een vacuum truck. Waarom ze het niet gewoon met een schep kunnen doen  is ons een raadsel.

Als we het eerste waterpunt bezoeken zien we dat het water wordt verkocht door een ‘vendor’ (tegen een gereduceerd tarief). Ze komt uit de buurt  (het zijn altijd vrouwen) en ze is er financieel bij gebaat de buurtbewoners te informeren over het waterpunt en zo min mogelijk water te verspillen. Ze mag namelijk een gedeelte van de opbrengsten houden. De mensen die we spreken zijn blij met het waterpunt; ze hoeven minder ver te lopen en betalen minder voor het water.  Er is ruim twaalf kilometer infrastructuur aangelegd voor de publieke waterpunten. Op dit netwerk kan het waterbedrijf  ook particulieren en kleine bedrijfjes aansluiten. Met deze extra omzet gaat het waterbedrijf de publieke waterpunten in de toekomst onderhouden en financieren. Neem ook een kijkje op waterforlifewebsite  en de FB pagina (effe ‘liken’!) voor het communicatiemateriaal wat wij hebben aangeleverd!

Deze boer (met - naar eigen zeggen - 25 kinderen!) betaalt voor een particuliere aansluiting op het nieuwe netwerk. Hij moet hiervoor wel een koe verkopen (hij heeft voor deze speciale gelegenheid zijn pak aangetrokken).

Ook de bouwvakkers van Ambo zijn blij met het nieuwe, goedkope water...

Tijdens een workshop die we bijwonen worden de lokale waterbedrijven bijgeschoold op het gebied van Risk Management (waarom zou je je eigenlijk druk maken over allerlei dingen die waarschijnlijk tóch nooit gebeuren?)

Tijdens deze ‘werkweken’ verblijven we meestal in prima hotels!

Supergoed Koreaans restaurant in Addis Ababa: maar liefst drie keer in vier dagen gaan eten!

Na een weekend in Addis (waarin we op carnavalszaterdag goed op stap gaan met de expats van Vitens!) bezoeken we The Hunger Project (THP) en het blijkt het beste project wat we tijdens al onze reizen hebben gezien.

The Hunger Project heeft een epicenter-strategie. Een epicenter bestaat uit een gebouw waar allerlei diensten samenkomen voor de lokale rurale bevolking. Denk aan micro-financiering, trainingen, agrarische activiteiten en een voedselbank. Ook is er een medische post en een schooltje.

Het epicenter in Debre Libanos, met het magagement en enkele mensen van het THP hoofdkantoor  in Addis Ababa

Wat vinden wij zo goed aan deze epicenters? Een epicenter is voor de bevolking, door de bevolking. Zo moeten de benodigde vijf hectare grond door de community ter beschikking worden gesteld. De fundering voor het gebouw moet door vrijwilligers uit het dorp worden gegraven. De lokaal beschikbare materialen (zoals hout en grond) moeten aangeleverd worden door de dorpsbewoners. Door deze strategie wordt een gevoel van bezit en trots gekweekt; ze hebben het samen gebouwd. Dit alles wordt vooraf gegaan door een campagne (van 2 jaar) waarin THP de locals probeert te overtuigen dat ze alleen door samen te werken verlost kunnen worden van honger en armoede. Het epicenter wordt gerund door een structuur van wel 40 commissies, allemaal gevuld met vrijwilligers. De commissies ontvangen gratis trainingen.

We willen graag twee vrouwen interviewen die zojuist een boekhoudtraining hebben gevolgd, maar de hele groep van wel 30 vrouwen blijft zitten. Als Esther, na enkele vrouwen gesproken te hebben, vraagt of zij nog vragen aan ons hebben krijgen we een heel vragenvuur terug. Wie zijn we? Wat komen we doen? Waarom gaat het in Nederland beter dan in Ethiopië? Rob geeft aan dat we in Nederland een betere overheid hebben. Ook dat z’n vader boer was, maar hem naar de universiteit heeft kunnen sturen en dat hij nu ingenieur is. Interessant is de vraag waarom de mensen van het THP hoofdkantoor tegenwoordig minder vaak langs komen om ze te ondersteunen. De projectleider geeft aan dat dit epicenter nu, na vijf jaar, voor een groot deel op eigen benen kan staan. THP probeert dus uit te faseren, waardoor het een zelfstandig gerund project wordt. Dit vinden we zo goed aan The Hunger Project! Wat erg leuk is; in Uganda, Malawi en Mozambique zullen we meer epicenters van THP bezoeken. De vraag aan GD is om deze epicenters met elkaar te vergelijken.

Boeruh! Boeruh! Boeruh!

Inmiddels zijn we alweer in Nairobi. Na twee weken in afgelegen gebieden zonder internet kwamen we erachter dat een of andere kapitein z’n boot geparkeerd heeft in een belangrijke glasvezelkabel, waardoor heel Oost-Afrika nu zonder snel internet zit. Daardoor lopen we een beetje achter met onze verhalen, maar binnenkort volgt er een verhaal over onze laatste avonturen in Ethiopië! In het extreme Zuid-Westen van Ethiopië leven nog enkele zeer traditionele stammen en het was weer fotogeniek!



Nog maar één weekje...

Hey Es en Rob,

 

Wat leuk om te lezen over de projecten die jullie bezoeken. Ik ben erg benieuwd wat jullie ons volgende week in levende lijven laten zien en heb super veel zin om jullie weer te zien. Samen lekker Afrikaanse pils drinken en stappen :-)

 

X Boni

reaktie

Dag Esther en Rob, Wat maken mensen toch een hoop mee in die wijde wereld,kennissen van ons hebben al 6000 km gelopen op weg van noord naar zuid Chilli en zullen nog 2600 km lopen. Zij verzamelen bomen om te planten in het afgebrande park wat wereldnieuws was. En zij redden het zeker. En nu jullie beiden, zo bezig met de vooruitgang

om het beter te maken voor de bevolkink en ook jullie zullen het redden met deze reis. Bedankt voor al die mooie verhalen en de prachtige foto's we genieten hiervan en leven met jullie mee. Veel succes en goede reis.

Leo en Bea

Wow!

Hey Rob en Essie,

 

Wow! Wat een mooie foto's weer en een indrukwekkend verhaal! Realiseer me net ook dat jullie alweer bijna 5 maanden weg zijn... Wat gaat de tijd toch snel!

 

Hier gaat alles goed! :)

 

Xx Lous

Mooi werk

Hallo Esther en Rob,

 

Mooi werk wat jullie momenteel verrichten. Ik hoop dat de vrouwen gaan nadenken over jullie antwoorden, dat een goede overheid en scholing de sleutelwoorden zijn om hen verder te kunnen brengen. Als je dit als boerenzoon uit Nederland hen zelf kunt vertellen moet dit toch inspirerend voor hen zijn lijkt mij.

 

Groetjes,

 

Gerry 

Gaaf!

Hey Rob & Es!

 

Wat gaaf om allemaal te lezen, en wat een super vette foto's! We blijven jullie volgen hoor en inmiddels hebben wij Zuid-Afrika ook voor 4 weken vastliggen (ja helaas geen 11 maanden :-) Enjoy met Boni en Lot!

 

X

Dennis & Evita

Jullie reis.

Hallo Rob en Esther. 

Het is toch heel mooi wat jullie in Africa beleven.

Jullie hebben een heel mooi verslag van jullie reis gemaakt.

en het wordt door ons aandachtig gevolgd.

Wij wachten weer op jullie volgende verslag.

Wij wensen jullie nog een gezond en veilige reis toe.

Rob en Elmie.

stimulans

Hey,

Gewoon maar even een berichtje ter stimulans voor jullie om aan het volgende verhaal te beginnen (ik kan niet wachten) en om te laten weten dat ik het wederom twee erg leuke/interesante verhalen vind!

Groeten,

Nelis

Ha Esther en Rob,   Ik word

Ha Esther en Rob,

 

Ik word er stil van als ik dit allemaal lees. Hoe indrukwekkend, maar ook hoe nieuwsgierig ben ik naar of het uitfaseren op de lange termijn gaat lukken. Voor het ziekenhuis in Tanzania waar Riet en ik zijn geweest is destijds een soortgelijke strategie door Memisa gekozen, maar dat is helaas onvoldoende gelukt. Interessant is om te onderzoeken wat de succes en faalfactoren zijn? Ik hoop dat jullie hier een bijdrage aan kunnen leveren.

 

Heele heeel veel succes. Jullie reis doet ertoe!

 

Thea

goede update

Het worden cliches, de foto's zijn nog steeds supermooi en worden volgens mij ook nog steeds beter. De verhalen geven goed inzicht in wat jullie meemaken.

Mooi over de eerste GD projecten te lezen, dat voegt zeker wat toe aan het reizen, en als lezer geeft het ook meer inzicht in de cultuur.

Ik kijk alweer uit naar de volgende update,

groeten, Taco