strict warning: Only variables should be passed by reference in /home3/goingloc/public_html/sites/all/modules/date/date_api.module on line 866.

Terug naar verhalen


Zimbabwe: Verrassend!
Botswana: Op zoek naar leeuwen…
Nederland: Ja.....Nederland.
Zambia 2: Kampvuurtje na kampvuurtje...
Zambia 1: Een nieuw avontuur!
Malawi: Elke dag iets leuks!
Tanzania 2: Bush and beach!
Tanzania 1: Beach and bush!
Rwanda en Burundi: en Burúndi? Ja, Burundi!
Uganda: Het mooiste tot nu toe...
Kenia: zijn ze helemaal gek geworden?
Ethiopië 3: Links kijken, rechts kijken, links kijken...
Ethiopië 2: Going Glocal!
Reflectie
Ethiopië 1: Into Africa!
Sudan: Going local!
Egypte 3? Ja, Egypte 3... #~*@!
Egypte 2: “Champagne powder”
Egypte 1: Baksheesh?
Turkije: Het schip gaat! Insha’Allah…
Nederland naar Turkije: Hollywood glamour

Mozambique: Afscheid...

Het eindpunt van een reis van dik 33.000 kilometer en 327 dagen. We balen er niet van, het is mooi geweest. En... dit is zeker niet de laatste reis, dat verzacht de pijn. In Mozambique keken we terug en namen we afscheid van de Cruiser...


01-11-2012

GO, GO! NOW! Into the water!! Masker op, snorkel in en… plons. Na effe oriënteren zie ik alleen maar blauw voor me, en dan... doemt er recht voor me een enorme grijze schim op. We zijn op ocean safari!

Als we weer op het vasteland zijn wordt er nagepraat over deze heftige encounter. Iedereen had dezelfde ervaring: “Wow vet! WOOOOOOH, hij komt wel erg dichtbij!” De whale shark, zo’n 7 á 8 meter lang, zwemt minder dan twee meter onder je door. Als hij halverwege is begin je je af te vragen wanneer die huge-ass staart langs gaat komen. Deze mist je op een halve meter. Een dikke minuut zijn we in staat deze gigantische vis met onze flippers te volgen. Vervolgens worden we met het bootje opgepikt en een paar honderd meter verder opnieuw in de zwemroute van de vis gedropt. Tot vier keer toe kunnen we met deze planktoneter over zwemmen. Zeker één van de hoogtepunten van de reis.

Dit was tijdens de laatste week van deze geweldige reis. Een ruime week daarvoor hadden we echter al afscheid van de auto genomen.

De Whale Shark. Let op de zwemmer op de achtergrond en kijk hoe dicht je bij dit beest kan komen...

Ook zwemmen we een kwartier met een grote groep dolfijnen. Om op de oceaan te komen moet de rubber boot, met twee dikke 85pk motoren, vol door de branding rammen. Erg vet!

Auto verkocht!

De auto is verkocht! Aan een Ugandees verhuur bedrijf, hij blijft dus in Afrika. Toen we met Boni en Lotje een roadtrip gingen maken (zie verhaal Uganda) hadden we daar een vierzits Landcruiser gehuurd. Later zijn we door dit bedrijf benaderd of we onze auto wilde verkopen. En ja, voor een mooie prijs wilden wij dit uiteraard wel! Scheelt ook het geregel en de kosten van het transport.

Maar niet voordat we onze eindbestemming bereikt hadden uiteraard! Namelijk Rob’s nicht en haar man: Anke en Martijn in Beira. Hier worden we met open armen en een heerlijke Mozambiqaanse garnalencurry ontvangen. De dikke week die we hier verblijven staat in het teken van de auto klaarmaken voor verkoop. Maar des te meer krijgen we een kijkje in het leven van twee Nederlandse expats in Afrika. We zien de haven (waar Martijn werkt) en hebben ontelbaar veel boeiende gesprekken over Afrika. Hoe het is om er te reizen, maar ook om te leven en te werken. We spelen met hun lieve zoontje Noah en zien de projecten waar Anke actief is. Superleuke week, met name door de gastvrijheid van Anke en Martijn!! Aan het einde van de week arriveert de man die onze auto op komt halen. Hij is (maar) een week onderweg geweest per openbaar vervoer om van Uganda naar Mozambique te komen (zo’n 3000km!). Als het geld op onze rekening staat mag hij de auto meenemen.

De Cruiser op z’n eindbestemming: het huis van Anke en Martijn en Beira.

Bij het melkproject waar Anke vrijwiligger is wordt het gewicht van de baby’s wekelijks gemonitoord.

We mogen mee een weekendje naar de ranch van de baas van Martijn.’s Avonds gaan we jagen, en ja, er wordt raak geschoten!

Afscheidsetentje met Martijn en Anke bij Anselmo’s, het beste restaurant van Afrika.

Het afscheid van de Cruiser, vlak voordat we per openbaar vervoer verder reizen door Mozambique. Nog een laatste knuffel en dat was het dan...

En dan... auto kwijt, nog twee weken te gaan. Zeventien uur in een bus om aan de laatste verplichting te voldoen: Het Water for Life project in Xai Xai. Het blijkt erg positief. Na het bezoek aan Water for Life Ethiopië waren skeptisch of de gesubsidieerde aanleg van een waterleidingnetwerk wel zou leiden tot meer huisaansluitingen (die vervolgens tot meer inkomsten zouden leiden voor het waterbedrijf). Xai Xai is het perfecte voorbeeld dat dit zo is. Voorwaarde is wel een zeer intensieve langdurige (8 jaar) begeleiding door Nederlandse professionals (met veel geduld). Uiteraard erg leuk om te zien dat het wel werkt!

Interview bij een Water for Life klant.

Na deze laatste verplichting hebben we nog een week de tijd om niks te doen. Terug te kijken op de reis. Een fantastische reis. Een reis zonder ellendige voorvallen. Geen ongelukken, geen berovingen. Iets waar we toch wel erg blij mee zijn. Te veel over deze terugblik ga ik hier niet schrijven. Daarvoor komt nog een ander stuk op deze site, de terugblik op 1 jaar Afrika.

Per openbaar vervoer door Mozambique. Zijn we verpest? Rob wil niet meer backpackend door dit soort landen...

Tofo Beach. Hier kijken we terug op een fantastische reis zonder nare ervaringen.

Standaard lunch in Tofo. Alhoewel, soms hebben we in plaats van langoustines ook wel eens kreeft, krab of garnalen gegeten.

De laatste fles Two Oceans, lekkere Zuidafrikaanse wijn, verkrijgbaar in heel Afrika.

De mascotte heeft ons veilig naar het einde van de reis gebracht.Thanks MUKkers!

Op de terugweg vliegen we via de Vis in Abu Dhabi (oud huisgenoot van Rob).Wat een contrast met platteland Afrika! Hypermodern en georganiseerd. Gaaf om de leef- en werkomgeving van de Vis te te zien. En erg gezellig samen weer een pint te kunnen pakken!

Op zaterdag nemen we een kijkje op het circuit en in deze moskee, misschien wel het mooiste gebouw dat we ooit hebben gezien (bouwjaar 2007, kosten $545.000.000)

Esther in de Sheikh Zayed Mosque, nog altijd onder de indruk van de Arabische wereld.

Voor de foto’s van Mozambique klik hier!



Einde reis.

 

Rob en Esther.

Leuk afsluitend verslag van jullie reis.

Vele bewoners uit de Van Abbe Residentie hebben genoten van jullie foto's en de verhalen.

 Rob R.

 

 

welkom thuis!

hoi Rob en Esther,

Welkom thuis! ik heb genoten van jullie fantastische verhalen.

De goodbyeparty heb ik moeten missen vanwege mijn krukken toen, maar de terugkomborrel wil ik graag meemaken! kom anders binnenkort eens een hapje doen in huize Madelonie.

Tot snel?

Groetjes

Madelon

Het einde van de reis...

Een bijzondere reis met ook voor ons een heel speciaal einde. Met kerst zien we elkaar weer kijken kunnen jullie weer met Noah knuffelen :). Op naar de volgende reis, op naar de sneeuw, en dan...???

Liefs uit Beira

Proost!

Lieve Rob & Esther,

Vanuit het zonnige Copacabana aan het Titicacameer in Bolivia lezen wij met een biertje in de hand jullie een-na-laatste verhaal. Weer leuk om te lezen en zeker ook om de foto's te zien!! Wij zijn natuurlijk ook nog benieuwd naar Zambia-the-movie, maar die vergeten jullie niet... toch?

Veel liefs uit Bolivia en tot volgend jaar!

Mathilde & Martijn

Mooi verhaal, mooie reis,

Mooi verhaal, mooie reis, mooie foto's, lieve mensen!

x sanne