strict warning: Only variables should be passed by reference in /home3/goingloc/public_html/sites/all/modules/date/date_api.module on line 866.

Terug naar verhalen


Mozambique: Afscheid...
Zimbabwe: Verrassend!
Botswana: Op zoek naar leeuwen…
Nederland: Ja.....Nederland.
Zambia 2: Kampvuurtje na kampvuurtje...
Zambia 1: Een nieuw avontuur!
Malawi: Elke dag iets leuks!
Tanzania 2: Bush and beach!
Tanzania 1: Beach and bush!
Rwanda en Burundi: en Burúndi? Ja, Burundi!
Uganda: Het mooiste tot nu toe...
Kenia: zijn ze helemaal gek geworden?
Ethiopië 3: Links kijken, rechts kijken, links kijken...
Ethiopië 2: Going Glocal!
Ethiopië 1: Into Africa!
Sudan: Going local!
Egypte 3? Ja, Egypte 3... #~*@!
Egypte 2: “Champagne powder”
Egypte 1: Baksheesh?
Turkije: Het schip gaat! Insha’Allah…
Nederland naar Turkije: Hollywood glamour

Reflectie

De tijd vliegt, we zijn alweer vier maanden onderweg, maar... we hebben nog zeven maanden te gaan! Tijd voor reflectie. Erg interessant voor onszelf om eens op te schrijven hoe we dit avontuur ervaren. Wellicht ook leuk voor jullie om te lezen!


09-03-2012

Vier maanden, 11 landen, 16.000 km! Diverse hoogtepunten, interessante ontmoetingen, enkele tegenslagen en mooie avonturen waarover jullie al hebben kunnen lezen! In deze reflectie hebben we ervoor gekozen om, ieder los van elkaar, te beschrijven hoe we deze reis ervaren. Het is redelijk lang geworden dus succes met lezen!

 


Esther:

Blij! Dat is het eerste gevoel dat in mij opkomt als ik denk aan onze “Big Trip”. De vrijheid, het avontuur, het ontdekken. Andere mensen en culturen, bushcampen, lokaal eten, variërend landschap en altijd nieuwe indrukken. Maar wat is nou het beste aan de trip? Voor mij: de afwisseling!

 

Afwisseling: “Avontuur en basic” versus “rust en luxe”

Toch wel een kick als je met je eigen auto landen doorkruist, op zoek naar afgelegen plekjes, door de woestijn, kamperen op een eigen gevonden spot (bush camp). Niet wetend wat of wie je gaat tegenkomen. De bushtoilet is altijd schoon en stinkt niet. Het avontuur: daar ben ik voor gemaakt! Na een week “bushcampen” is het echter heerlijk om een hotel binnen te stappen met een warme douche en internet. Even terug naar de Westerse luxe…

Op zoek gaan naar avontuur is overigens ook intensief. Door het rijden op de drukke wegen, het geregel en de vele indrukken. Als overlander heb je altijd wel iets te regelen. Eten, een slaapplek, visum, internet, auto onderdelen, de was, een boormachine, brandhout, een garage, een kleermaker. Je moet een klein huishouden runnen zonder de AH, Praxis of Jap’s garage om de hoek. Een mooie manier om contact te hebben met de locals en om plekken te zien waar je normaal als toerist niet zou komen. Soms kan het ook vermoeiend zijn als de zoekactie niet wil vlotten of als je heel veel in één dag moet regelen. Na een dag “on the road” of na veel “geregel” ben je best gaar en is het heerlijk om ergens op een rustige plek je auto neer te zetten en een wijntje of biertje open te trekken! 

Na rust en luxe wil je graag de weg weer op, het avontuur tegemoet, op naar een volgende bestemming, afgelegen en zonder internet!

 

Afwisseling: Activiteiten

Geen dag is hetzelfde. Je hebt dagen dat je een coole activiteit op het programma hebt staan (zoals een uitdagende hike), dagen dat je dingen moet regelen, dagen dat je op een mooie camp spot staat (en een boekje leest of verhalen typt), dagen dat we projecten van Glocal Discovery bezoeken of uitwerken, dagen dat we een stuk rijden en combineren met een uitgebreide lunch, een bezoek aan een dorp of kerk, en binnenkort dagen dat we op zoek gaan naar olifanten, giraffen en leeuwen.  De meeste dagen zijn een mix: afwisseling is het toverwoord!

Het bezoeken van projecten voor Glocal Discovery zorgt misschien nog wel voor de grootste afwisseling!

 

Afwisseling: Vele ontmoetingen en verhalen

We ontmoeten elke dag nieuwe mensen. Locals: een fruitverkoper, een (wannabee) gids, een nieuwsgierige politieman, een student, een boer of gewoon iemand die bij ons raam komt staan (waaronder veel kinderen!). Going local staat voor deze interessante ontmoetingen.

Daarnaast ontmoeten we vrij regelmatig andere overlanders. Het is een eigen wereldje. Ze zorgen voor een leuke afwisseling in gesprekken aangezien iedereen wel een uniek verhaal heeft. Zo hoor je ook steeds hoe het met iedereen is, ook al ga je in een ander tempo door het continent. De zogenaamde bush-telegraaf! We ontmoeten ook diehard reizigers, die hun leven wijden aan het ontdekken van de wereld. Inspirerend…

Bijzondere ontmoeting in Egypte.

 

Afwisseling: Het menu

Zoals jullie ons kennen genieten wij volop van het lekkere eten. Lokale gerechten zijn steeds weer leuk om te proberen en meestal goed van smaak. Een ouderwetse pasta en een pittig Aziatisch gerecht uit eigen keuken staan wekelijks op het menu. Koken is wel wat meer werk dan thuis, op één pit en geen afwasmachine. We koken dan ook minder dan dat we vooraf gedacht hadden. Voor mij is Afrika ook het fruit-paradijs; mango’s, zo zoet, zo goedkoop. Misschien kom ik wel in het Guinness Book of Records na dit jaar :-).

Local food in Ethiopië.

 

Stabiliteit: De auto

Met betrekking tot de auto heb ik liever stabiliteit :-). De auto is fantastisch en betrouwbaar! Ons huis. “’Beti” op zijn Arabisch. Heerlijk om met haar door ruig terrein te rijden. De daktent is ons intieme plekje ;-).Dichtbij elkaar als het koud is, op mooie plekken samen wakker worden in de tent of lekker een filmpje kijken op de laptop. Ik voel me er thuis.

Een praktisch detail van het slapen in de daktent: het plassen. ’s Nachts heb ik echt geen zin om de tent uit te klimmen. De oplossing: onze plasflessen. Ja, via een plastuit in een oude mangosap-fles!

Luxe faciliteiten in onze auto?! Met stip het waterfilter en kraantje. De inrichting  is in één woord geweldig: met dank aan alle hulp van vrienden en familie!

Ik vind het ook leuk om lekker in de Landcruiser te sjezen!

 

Stabiliteit: Mijn reismaatje

Al ruim vier maanden 24 uur per dag bij Rob….Gelukkig is dat één van de fijnste dingen van deze trip. Om alles samen te beleven is fantastisch. Natuurlijk hebben wij ook onze ergernissen. Eigenlijk altijd hetzelfde scenario: ik zit voor de spiegel als Rob aan het inhalen is, of ik kijk aan de verkeerde kant van de auto als Rob strak moet inparkeren. En als ik aan het rijden ben zie ik die scherpe steen natuurlijk niet of rijd ik te hard over de gaten in de weg! Mijn excuus ia altijd dat ik moet oefenen voor de Dakar race :-). Stiekem ook wel heel grappig omdat het zo klassiek is. Rob kan wel eens bokken als iets in zijn beleving te lang duurt of wanneer we een soort van ‘’deadline” hebben. In Afrika duren deze momenten nooit lang, daarvoor is het veel te leuk hier!

Als afsluiter een stukje dat ik heb opgeschreven in Egypte en het gaat over het gevoel van vrijheid:

“Datum en tijd zijn irrelevant. Ik zit in de woestijn, voel de warmte van de zon terwijl de wind een lekker briesje verzorgt. De pan met water kookt bijna, ik heb al zin in een kopje koffie. De ruimte om me heen werkt zo rustgevend, geeft ruimte aan mijn hart om intens te genieten. Geluk overmeesterd me. Een gevoel dat ik wil delen met mijn beste vrienden en familie“.

Overlanden door de ogen van Esther: een droom die uitkomt! Soms intensief. Het is de afwisseling die deze trip helemaal perfect maakt!

 


Rob:

Hoe ervaar ik deze reis? Er zijn een paar kernwoorden waar ik aan denk. Het eerste wat in me opkomt is het woord vrijheid.

 

Vrijheid

De Landcruiser is voor mij echt het symbool van vrijheid! We zijn al op zoveel plekken geweest waar het zonder 4x4 onmogelijk was geweest. De zandduinen tijdens het Sahara avontuur in Egypte, de onbereisde oude weg door de woestijn in Sudan en recent nog de Lake Turkana road in het Noorden van Kenya (waarover in een andere post meer). Om maar niet te spreken over alle freecamp-spots waar we een fikkie hebben gestookt om op te koken! We gaan zeker op zoek naar nieuwe off-road avonturen. De auto doet het perfect, de inrichting bevalt supergoed. De radio is konings! Ik voel dat het niet de laatste Landcruiser is die ik in mijn bezit ga hebben... Wat een auto!

Daarnaast hebben we 11 maanden, zeeën van tijd! Ik merk dat ik er slecht tegen kan als iets deze vrijheid in de weg staat; een ferry die niet gaat, een afspraak voor Glocal Discovery over twee weken, vrienden of familie die langskomen over enkele maanden, het voelt niet fijn om een deadline  te hebben... Natuurlijk kijk ik wel enorm uit naar de mooie tijden die we gaan beleven met iedereen die langskomt!

Lake Turkana road: onmogelijk zonder 4x4...

 

Mensen

Het is voor mij steeds duidelijker; reizen gaat bij ons om mensen ontmoeten. Interessante locals, een nomade in de woestijn, rare stammen in Ethiopië, maar ook honderden mensen aan het raam van de auto, bijvoorbeeld als we weer eens ergens gestopt zijn om mango’s en bananen te kopen. Ook zien we veel andere overlanders, velen met een interessant verhaal. Als je een week of vier gaat backbacken kom je altijd anderen tegen die zes maanden of een jaar gaan. Frustrerend. Als je gaat overlanden is het erger: “de hoeveelste keer is dit voor júllie”, “doen jullie alléén Afrika?”. Frustrerend! Inspirerend?

Zowel Turkije, Egypte als Sudan zijn overwegend islamitisch. Eén ding wat mij daar is opgevallen is dat de gemiddelde moslim behoorlijke normen en waarden heeft: Overal heb je ‘goeie mensen’ en ‘slechte mensen’, je krijgt terug wat je geeft. We zijn veel door mensen geholpen vanuit de overtuiging dat het goeie ooit bij hen terug zal komen. We zijn ons er wel van bewust dat we nu in het échte Afrika zijn, en dat de ‘slechte mensen’ hier misschien wel meer rondlopen dan ergens anders. Blijven opletten dus!

Deze kaart staat op de zijkant van de overlandertruck van Dieter en Juliana (D): Een * geeft aan of ze een land hebben bezocht!

 

Fotografie

Simpel; het is gewoon super om elke dag met je hobby bezig te kunnen zijn. Er zijn hier zoveel fantastische onderwerpen  en de meeste mooie dingen die we zien zijn niet eens gefotografeerd! Ik vind zelf dat het lekker gaat, ik leer elke dag en heb steeds meer voltreffers. De uitdaging ligt in het goed fotograferen van mensen. De grote investering in profi equipment is het wat mij betreft waard, full frame werkt heerlijk (met z’n grote zoeker)!

Zonsondergang fotograferen in de White Desert in Egypte.

 

Samen

We doen dit natuurlijk met z’n tweeën, 24 uur per dag, 7 dagen per week, 11 maanden lang. Het lijkt een hele opgave maar het blijkt supersimpel. Uiteraard hebben we af en toe  ruzie, met name tijdens het autorijden als ik weer eens onredelijk ben. Soms ben ik er ook helemaal klaar mee als het niet opschiet of gaat zoals ik wil! Het hoort erbij. Maar 99% van de tijd is het gewoon top!

Esther zorgt goed voor me! Elke ochtend maakt ze een lekker bakje fruit en als ik aan het rijden bent smeert ze bammetjes met pasta. We hebben echt hetzelfde beeld van deze reis en beseffen ons vaak hoeveel geluk we hebben om dit (samen) te kunnen doen! Uit Nederland hoor ik vaker de vraag: “Mis je al iets?”. Niet echt. Door het verbazingwekkend goede internet is het gemakkelijk om contact te houden met familie en vrienden. Werk? Nee. Wat ik wel mis is gerookte zalm en goeie Italiaanse ham. We hebben in Khartoum wel een een mooi stuk Parmigiano kunnen bemachtigen!

Elke ochtend maakt Esther een lekker bakje fruit met muesli en yoghurt voor mij!

 

Het is een luxe: je écht vrij voelen, telkens weer mensen ontmoeten met een interessant verhaal, continu met je hobby bezig zijn, en zo’n lange tijd samen zijn. We hebben er lang voor gespaard, gepland, gewerkt en naartoe geleefd. Nu zijn we er en voor mij is het momenteel zoals ik gehoopt had dat het zou zijn. Wat is er anders? Je bent niet op vakantie, het is je leven. We hebben dus meer tijd nodig om alledaagse dingen te regelen: boodschappen doen, tanken, de was, stukjes schrijven, bellen. Dingen die je op vakantie kunt uitstellen. Daardoor is er minder tijd over voor “leuke” dingen. Is dit erg? Nee, er is tijd genoeg en zelfs de alledaagse dingen zijn in Afrika soms een heel avontuur!

 



inspirerend!

Hoi Rob en Es,

 

Wat een geweldige verhalen en zeker het inspirerende stuk van jullie beide hierboven. Dat fotografie je hobby is geeft zoveel extra's voor de mensen die jullie verhalen op internet volgen. Echt fantastische foto's en verfhalen.

 

Geniet er samen van! 

 

Groeten Sander

Wat geweldig om dit allemaal

Wat geweldig om dit allemaal te " horen ",speken jullie inmiddels ook al wat arabisch ?

Ik kon na 3 weken al wat swahilisch met veel lachende mensen als reactie,omdat ik het woordt verkeerd uitsprak,

dit brengt je dan weer tot een gesprek.

En het gelukkig zijn op momenten en dit te kunnen delen met jullie fam. en vrienden,dat gevoel ken ik ook .

Geniet er maar lekker van en misschien tot ziens in ??????????????? 

Mooi!  

Mooi!

 

He Rob en Esther,   Ook

He Rob en Esther,

 

Ook jullie reflectie is super leuk om te lezen en helemaal niet te lang! Heerlijk om een beetje met jullie 'mee te reizen' via deze blog :). Tot het volgende verhaal en de groetjes aan Boni en Lot!

X Jerome en Milou

reflectie

geweldige verhalen en een prachtige en leerzame reis, lezen we! Fijn dat vrijwel alles heel goed gaat en jullie het goed maken. Hou vol en liefs van Tiny en Toon uut Muszhes!!

Alles is relatief

Leuk om te lezen, zo'n reflectie! Blijkt maar weer dat alles relatief is. Zit je 11 maanden de grootste droom van je leven te beleven en dan hoor je 'alleen maar Afrika'. Ik vond mijn motortrip dwars door Vietnam al een heel avontuur en na het lezen van jullie reflectie komen er weer mooie herinneringen boven van dat vrije gevoel.

 

Heel vervelend inderdaad al die deadlines als er mensen langskomen. Hopelijk kan ik het goedmaken zondag met een leuke verassing waarvan ik hierboven niet lees dat je 'm mist...

 

Tot snel! Boni

Hoi Rob en Esther, super

Hoi Rob en Esther,

super zoals jullie het beschrijven. Fijn dat het zo goed gaat.

Will en Maria

mooi om te lezen

Hi lieve Es en Rob,

Inderdaad een lange reflectie, maar zeer zeker de moeite om helemaal te lezen. Erg mooi hoe jullie je gevoel over de reis onder woorden brengen, ik kan het me daardoor heel goed voorstellen hoe fantastisch die vrijheid en afwisseling is! Super dat het net zo tof is als jullie hadden gehoopt en voorgesteld. En hoe gaaf dat je dit samen kan beleven. Nog heel veel plezier de resterende 7 maanden en ik blijf lekker meegenieten van jullie verhalen en foto's.

liefs, Mariska

jullie reflectieverhalen

Mooi geschreven!

Rob (én Esther) denk er nog eens over na hoe het komt en wat je ervan vindt dat de liefde van de man door de maag gaat (yoghurt en bammetjes, klaargemaakt door.... :)

Kon het niet laten, maar één ding is zeker jullie zijn een geweldig stel!

 

Thea

Super!

Hey Rob en Ester,

 

Leuk om jullie verhalen te lezen. Deze reflectie geeft super mooi aan hoe jullie het beleven,leuk!

Rob beetje jammer dat je het werk en je collega's niet mist;)!

 

Groetjes,

Marianne en Erik

Collega's

Over mijn collega's heb ik het niet gehad dacht ik... ;-)