strict warning: Only variables should be passed by reference in /home3/goingloc/public_html/sites/all/modules/date/date_api.module on line 866.

Terug naar verhalen


Mozambique: Afscheid...
Zimbabwe: Verrassend!
Botswana: Op zoek naar leeuwen…
Nederland: Ja.....Nederland.
Zambia 2: Kampvuurtje na kampvuurtje...
Zambia 1: Een nieuw avontuur!
Malawi: Elke dag iets leuks!
Tanzania 2: Bush and beach!
Tanzania 1: Beach and bush!
Uganda: Het mooiste tot nu toe...
Kenia: zijn ze helemaal gek geworden?
Ethiopië 3: Links kijken, rechts kijken, links kijken...
Ethiopië 2: Going Glocal!
Reflectie
Ethiopië 1: Into Africa!
Sudan: Going local!
Egypte 3? Ja, Egypte 3... #~*@!
Egypte 2: “Champagne powder”
Egypte 1: Baksheesh?
Turkije: Het schip gaat! Insha’Allah…
Nederland naar Turkije: Hollywood glamour

Rwanda en Burundi: en Burúndi? Ja, Burundi!

We hebben een landje toegevoegd aan ons reisschema; Burundi. No big deal, we zijn er maar twee dagen geweest. Bijna niemand kent dit land. De gruweldaden die hier (vrij recent nog) zijn gepleegd zijn ruimschoots overschaduwd door wat zich afspeelde in buurland Rwanda.


27-05-2012

Het vorige verhaal waren we nog in Uganda. Inmiddels zijn we alweer meer dan vier weken in Tanzania. Met tussendoor Rwanda en Burundi. Jullie hebben lang niks van ons gehoord. Veel te schrijven dus! En de hoeveelheid foto’s is om gek van te worden. Het lijkt bijna op werken. Met het kleine verschil dat ik onder een rieten dakje aan de Indische Oceaan - 30 Celsius, 3 Beaufort - zit. Maar in NL is de zomer ook begonnen, hebben ze me verzekerd...

Iedereen kent Rwanda. Hutu’s en tutsi’s. Meer dan één miljoen mannen, vrouwen en kinderen werden in drie maanden tijd op brute wijze afgeslacht. Dit was in 1994. 1994, 18 jaar geleden! Mensen associëren Rwanda echter nog steeds met de genocide. Zoals ze Ethiopië associëren met de hongersnood uit 1985 (27 jaar geleden), Uganda met Idi Amin (33 jaar geleden) en Duitsland met Hitler (67 jaar geleden). Rwanda is nu het veiligste land in de regio. De mensen zijn er erg te spreken over de president Paul Kagame. In plaats van grote sommen ontwikkelingsgeld vraagt hij namelijk om buitenlandse investeringen in infrastructuur en landbouw. Dit zie je. Ook in de omliggende landen wordt hij gezien als de beste huidige leider in Oost-Afrika.

Hoe zien wij Rwanda? Het is inderdaad het land van duizend bergen (milles collines). Groene, met terassen tegen erosie gevulde, bergen. Door de grijze luchten (ja het is regenseizoen) echter moeilijk om goede foto’s te maken. Zonder mooi licht wordt het lastig. Ook is het schoon (echt schoon!), en de wegen zijn goed. Het voelt veilig. Nu we erop terugkijken zijn de genocide memorials hetgeen wat ons het meest is bijgebleven. Des te meer omdat het mooie landschap eigenlijk een voortzetting van het landschap in Uganda is.

Het is erg indrukwekkend de verschillende memorials te zien. Honderden schedels liggen in de open massagraven. Aan de vorm van de gaten in deze schedels is duidelijk te zien of degene door een machete, knuppel of kogel omgebracht is. Ook de kleine schedeltjes ontbreken niet. Uit een onderzoek van Unicef blijkt dat 99.9% van de kinderen geweld gezien heeft, 68% geweld met een machete, en 85% overtuigd was zelf te sterven. Diezelfde kinderen hebben nu onze leeftijd. Iedereen loopt op straat echter nog steeds met een machete rond; de ideale tool om bananen van een boom te halen of hout te verzamelen om ’s avonds te kunnen koken. Overal in Afrika trouwens.

Het genocide museum in Kigali is een van de beste museums waar we ooit geweest zijn. Het is zonde dat Kigali airport geen overstapplek is, want dit museum zou een goede reden voor een stopover zijn in deze schone stad. Op sublieme en indrukwekkende wijze wordt hier de aanloop naar, de genocide zelf en de nasleep uitgelegd.

Hutu propaganda van vlak voor de genocide.

Eerder die week genieten we van het uitzicht; vijf vulkanen rechts, twee meren links. De sapjes zijn, met 5 dollar per stuk, vrij duur. We zitten dan ook op het terras van Virunga Lodge. Slapen kost er $500 pp per nacht! Wij wildkamperen echter 200 meter buiten de poort. Gratis, zelfde uitzicht. De bewaker van de lodge heeft zoiets nog nooit gezien en let dus meer op ons dan op het terrein dat hij dient te bewaken. Ook de locals vinden ons erg interessant. Een man of vijf zit uren te kijken hoe we na de lunch ons boekje lezen. Wij zijn het inmiddels wel gewend om bekeken te worden. Esther wint de weddenschap ruimschoots. Rob z’n inschatting (dat ze voor 17:30 vertrekken) wordt met meer dan twee uur overtroffen. “Weltrusten” zeggen we tegen de mensen als we een film gaan kijken in de daktent.

Eén van de beste kampeerplekken van de afgelopen zes maanden...

In Rwanda gaan we chimpansees tracken: vijf keer goedkoper dan gorilla tracking maar ze zitten ook vijf keer verder weg :-(.

Esther zingt een liedje voor de dames die de slechte bonen eruit zoeken (met het handje). Het betreft een fairtrade coöperatie voor koffieboeren. De vrouwen zijn allen weduwe.

Burundi stond niet op de planning. De burgeroorlog in dit kleine landje is pas een jaar of vijf geleden geëindigd. In Addis zagen we echter een motorrijder die ons verzekerde dat het er nu prima was. Nu hoefden we niet de weg naar Kigoma twee keer te rijden en ‘zagen’ we nog een extra landje. Het transit visum is daar echter maar drie dagen geldig.

We kunnen niet zeggen dat we Burundi echt gezien hebben. Er is bijvoorbeeld nog geen museum zoals in Kigali. De nationale parken zijn nog niet geopend en de helft van het land is no-go area. Onze indruk van Burundi? Arm. De mensen op straat lachen niet, ze zwaaien niet. Wellicht dat de oorlog nog te kort geleden is. Wellicht dat ze zich te zeer in de steek gelaten voelen door de Westerse gemeenschap. Terwijl de VN over de jaren heen toegegeven heeft dat ze in Rwanda hadden moeten ingrijpen ging in Burundi het geweld tussen de hutu’s en tutsi’s gewoon door...

De nationale sport in Burundi; achter een vrachtwagen hangen.

En het volgende verhaal gaat over ‘beach’...

...en ‘bush’!

 

De foto's van Rwanda vind je hier!



Wat geweldig weer om jullie

Wat geweldig weer om jullie verhaal te lezen en de foto's te zien. Elke keer weer genieten...

Wat bijzonder toch.

Hallo Esther en Rob,

Bedankt weer voor alle moeite om deze ervaringen en foto's door te sturen.

Met veel verwondering, en bewondering voor jullie lezen wij de reisverslagen.

Door jullie verhalen, samen met de foto's komt dit werelddeel gevoelsmatig dichterbij.

Inderdaad is het zo dat de afschuwelijke gebeurtenissen ons zo bijblijven.

Heel erg goed om te lezen dat jullie met eigen ogen zien dat er in de loop der jaren veel verbeterd is.

Dat jullie daar van tijd tot tijd een bezienswaardigheid zijn kunnen wij ons best voorstellen. Jullie gaan daar ongetwijfeld prima mee om.

Rob en Esther, hou je taai.

Groeten oom Wim tante Anny.

 

 

 

 

 

 

machetes

Ben blij dat jij schrijft dat 't veilig is want ik zou me niet echt relaxed voelen als iedereen met een machette over straat loopt. En daar loop je dan met je 5D MKII waar die mensen jaren voor moeten werken :-) Die poster met de anti-Tutsi propaganda is heel bizar.

Goeie reis!

Bas

Vervolg update

 

Beste Esther en Rob.

We hebben uitgekeken naar jullie nieuwe update. Weer Mooie verhalen en de bijbehorende foto's.

Prachtig, dat jullie dit alles in werkelijkheid kunnen zien en meemaken.

Wel alert blijven voor jullie veiligheid.

 Aan de geinteresseerde bewoners in ons appartementencomplex heb ik jullie update doorgestuurd. 

We wensen jullie nog veel plezier en kijken reikhalzend uit naar weer de volgende update.

Groeten,

Rob en Elmie.

 

indrukwekkend

Hallo Esther en Rob,

 

In één woord INDRUKWEKKEND !!! Jullie verhalen, belevingen en niet te vergeten ook

jullie foto's. Onlangs op het Amerikaans kerkhof in Margraten (ruim 8300 graven) werd

ik heel stil ... van alle slachtoffers in Rwanda word ik nog stiller ...

 

Weer een goed vervolg gewenst voor jullie reis.

Wilmie

Waanzinnig....

Lieve Rob & Esther,

 

Wat een geweldig verhaal weer! Ik was verbaasd over jullie belevingen in Rwanda. Ook ik denk enkel aan de genocide wanneer ik aan Rwanda denk. Geruststellend om te zien dat het land zo geweldig is opgekrabbeld. Het lijkt me wel echt heftig om dat museum bezocht te hebben. Nadat ik ooi een dag in Auschwitz ben geweest, ben ik daar echt een dag fysiek ziek van geweest. Het blijft me verbazen wat mensen elkaar aan kunnen doen...

 

Veel liefs,

Liselotte

Hey Rob en Es, Top weer om te

Hey Rob en Es,

Top weer om te lezen en de foto's te zien! Ik heb net het boek "Congo" gelezen van David van Ruybrouck, indrukwekkend! Gaat uiteraard ook voor een heel groot deel over de burgeroorlog en de rol van Rwanda. Onvoorstelbaar wat zich daar heeft afgespeeld. Goed om dan van jullie kant te lezen dat een dergelijk land dan toch eindelijk onder goed leiderschap komt en opkrabbelt.

Veel plezier nog en laat die verhalen komen!

 

Joerik

liedje Esther

Ha Esther en Rob,

Weer een indrukwekkend en informatief verhaal. Confronterend ook als jullie schrijven over hoelang geleden somige gebeurtenissen waren en welk beeld wij soms nog hebben. Een schoon Afrikaans land klopt niet met het beeld dat ik heb opgebouwd. Dat geeft wel vertrouwen in de ontwikkelingen daar.

Ik ben heel benieuwd welk liedje Esther heeft gezongen bij de vrouwen die de koffiebonen aan het uitzoeken waren. Zal vast niet Hé kopje koffie zijn geweest.... maar wat dan wel?

Veel succes en inspiratie met het vervolg van jullie trip.

Thea