strict warning: Only variables should be passed by reference in /home3/goingloc/public_html/sites/all/modules/date/date_api.module on line 866.

Terug naar verhalen


Mozambique: Afscheid...
Zimbabwe: Verrassend!
Botswana: Op zoek naar leeuwen…
Nederland: Ja.....Nederland.
Zambia 2: Kampvuurtje na kampvuurtje...
Zambia 1: Een nieuw avontuur!
Malawi: Elke dag iets leuks!
Tanzania 2: Bush and beach!
Tanzania 1: Beach and bush!
Rwanda en Burundi: en Burúndi? Ja, Burundi!
Uganda: Het mooiste tot nu toe...
Kenia: zijn ze helemaal gek geworden?
Ethiopië 3: Links kijken, rechts kijken, links kijken...
Ethiopië 2: Going Glocal!
Reflectie
Ethiopië 1: Into Africa!
Egypte 3? Ja, Egypte 3... #~*@!
Egypte 2: “Champagne powder”
Egypte 1: Baksheesh?
Turkije: Het schip gaat! Insha’Allah…
Nederland naar Turkije: Hollywood glamour

Sudan: Going local!

Ook wij hebben The Long Way Down gezien; een van de grootste avonturen in deze documentaire zijn de zware zandwegen in de hitte van Sudan. De Chinezen hebben nu echter roet in het eten gegooid; splinternieuw asfalt van top tot teen.


11-02-2012

Sinds het vorige verhaal zijn we van Egypte, via Sudan, naar Ethiopië gereisd. Na drie weken vetraging dan eindelijk de auto op de boot. Ons Carnet de Passage (paspoort voor de auto) was ruimschoots verlopen; we verstoppen er 300 Egyptische pond in (op aanraden van onze fixer Kamal) en de zo belangrijke exit-stempels van de douane zijn een feit. Afrika is Afrika, de dingen gaan hier zoals ze gaan. We bekijken het door onze Europese bril, een bril die je niet kunt afzetten. Opmerkelijk: nadat de auto’s op de boot stonden gingen de andere overlanders naar McDonalds om te vieren dat alles geregeld was: een Big Mac, met Europese efficientie gebakken, en een Coca Cola, even een stukje thuis, na de Afrikaanse ellende... 

Zoals eerder gezegd is de personenferry de enige mogelijkheid om van Egypte naar Sudan te komen. Handelaren maken hier dan ook gretig gebruik van. Geld regel je in Sudan op de zwarte markt (alsof je hier een andere hebt, hehe). Je moet dus op straat op zoek naar iemand die geld wil wisselen, soms is die makkelijk te vinden, soms moeilijk. Bij een bank krijg je 2.7 Sudanese pond voor een dollar, op de zwarte markt tot 4.5! Hoe kan dit? De handelaren wisselen hun Sudanese ponden, tegen een voor hen slechte koers, voor dollars. Met deze dollars kunnen ze in Egypte Amerikaanse producten kopen (met name electronica). Deze producten verkopen ze in Sudan met belachelijke winstmarges die het koersverlies ruimschoots teniet doen.

 Het was ons al aangeraden om op tijd naar de ferry te gaan om een plekje te bemachtigen. We zijn er rond 11:00 (met een geschatte vertrektijd van 17:00) maar de boot is al stampvol. Benedendeks liggen de houten bankjes vol met mensen, dozen en zakken, op het buitendek worden hele huizen van bagage en electronica gebouwd! Na een korte onderhandeling met de kapitein mogen we met de groep overlanders aan de zijkant van de kapiteinshut bivakeren. Rond een uur of zes, in het donker, vertrekken we. Met een blik bier vieren we het losraken van Egypte en s’nachts is het mooi om onder de duizenden sterren door te trekken. Het is wel ijskoud! Rond een uur of vijf klinkt er  zoals gewoonlijk “Allaaaaah, Allah hakbar!” door de speakers. Bij aankomst in Wadi Halfa zien we het gedrocht dat ons drie weken heeft gekost; de kapotte Caterpillar! 

Het bovendek ligt “redelijk vol” met mensen en bagage (let op de speakersets in het midden)

Deze machine kostte ons drie weken wachten in Egypte; het bleek dat ze water bij de olie gemengd hadden, dat is schijnbaar “niet zo goed” voor de motor...

Overal in Sudan vind je thee-vrouwtjes op de hoek van de straat. Let op de oliebollen links (zalabia); een prima ontbijtje en maar 15 eurocent per zakje! 

Het inklaren van de auto in Sudan is peanuts vergeleken met de bureaucratische ellende in Egypte: slechts een paar uur wachten en 30 euri aftikken. Het gevoel om Betty weer terug te hebben, om zelf te rijden, met ons eigen muziekje is fantastisch. Het gevoel van vrijheid!     

Als we op pad gaan in Sudan valt het ons op, en tegen, dat de de weg van Wadi Halfa naar Khartoum is voorzien van perfect asfalt. Bijna alle overlanders maken hier dan ook graag gebruik van. Heel comfortabel natuurlijk maar bij ons begon het te jeuken om op zoek te gaan naar een nieuw avontuur. Dus besloten we (na samen met de coole motorrijders Martijn en Ayso een stuk langs de Nijl te hebben afgelegd) dat het tijd was om alleen verder te gaan: over de oude weg door de woestijn. 

Ondanks dat deze weg op Tracks4Africa op de GPS afgebeeld is, blijkt deze erg moeilijk om te vinden. Naast de mooie wegen hebben de Chinezen hier de afgelopen 10 jaar ook diverse inmense irrigatieprojecten aangelegd. Met behulp van de GPS rijden we in de goede richting langs kilometers kanalen en akkers, om na meer dan een uur op de oude weg aan te komen. Al snel komen we een nomaad met 10 kamelen tegen. Het eerste wat hij doet is het beetje kamelenmelk wat hij heeft met ons delen. Hij is zielsgelukkig als we hem wat eten geven, en nog gelukkiger als we hem een foto van zichzelf laten zien. 

Ergens halverwege deze trip komen we Tim tegen; deze Duitse archeoloog, met baard en cowboy hoed, is de afgelopen drie jaar elke winter hier geweest en zegt hier nog nooit een toerist te hebben gezien. Dit is waar we naar op zoek zijn! In de dorpjes (lees: 5 hutten van klei of takken) die er zijn word je meteen uitgenodigd om shai te drinken. We slapen in een van de dorpjes en koken voor een familie. Zij spreken geen Engels, wij 3 woorden Arabisch. Toch wordt er volop gecommuniceerd, dit is going local! De avondactiviteit is foto’s van familie, beesten in Zuid-Afrika en de kippen bekijken op de laptop. Een foto zegt meer dan duizend woorden. De volgende ochtend geven we hen, na een kop thee, drie foto’s afgedrukt op ons fotoprintertje. Wellicht dat wanneer vader er niet meer is ze hier blijer mee zijn dan met een paar Sudanese ponden.

Bij deze familie mogen we op het “erf” blijven slapen

Ze hebben hun eigen manier om hun telefoon op te laden. Ja, zelfs hier hebben ze mobiele telefoons.

In een ander dorpje willen twee mannen graag een ritje in Betty maken. Rob denkt echter dat hun rijervaring beperkt is tot ezel en kar en weet ze duidelijk te maken dat hij niet wil dat ze “boem” maken. Helaas voor de mannen, lachen voor de rest van het dorp. De onverharde weg bestaat uit zand, stenen, of een mix daarvan. Heerlijk om hier met de Landcruiser rond te rijden, daarom hebben we deze auto!

Wat hebben we verder gedaan?

  • Een voortreffelijke 4 gangen lunch gehad bij het - door een Italiaanse vrouw gerunde - Nubian house in Karima
  • Piramides van Meroe bezocht, ja ook hier kun je nu een kamelenrit krijgen!
  • Tempels bij Naqa bekeken, zowel de tempels als de weg ernaartoe (door diepe zand) zijn de moeite waard
  • Een paar dagen “gewerkt” in een goed hotel in Khartoum; site updaten, foto’s uitzoeken en voorbereidingen treffen voor de eerste Glocal Discovery projecten in Ethiopië (zin in!)
  • Het “festival” bezocht  waar de geboortedag van Mohammed de profeet wordt gevierd. Tijdens dit feest dat 1x per jaar in Khartoum plaatsvindt komen duizenden mensen samen om tot Allah te bidden. Het was erg bijzonder om hier bij te mogen zijn, we hebben nog nooit zoiets groots religieus gezien.
  • De grootste drankvoorraad in Sudan (alcohol is hier verboden) mogen aanschouwen en proeven; we kwamen een persoon van een niet nader te benoemen internationale NGO tegen op straat, hij nodigde ons uit voor een drankje. Volgens hem kan een medewerker na een maandje Darfur wel een biertje, wijntje of whiskytje gebruiken... Voor deze speciale gelegenheid gaat er een fles champagne open!

 

Sudan is voor ons ook het land van de grote temperatuursverandering; van 25 graden overdag en 5 graden ’s nachts in Wadi Halfa naar 40 en 20 graden in Khartoum. Sudan is ideaal om te freecampen (zie foto’s); veel woestijn en door de afwezigheid van toeristen laten de mensen je met rust. Hoewel Sudan veel in het nieuws is met alle ellende rondom de onafhankelijkheid in het zuiden en in Darfur, merk je hier in het noorden eigenlijk niks van. Je ziet weinig bedelaars, redelijke huizen met muren en daken (en best groot), goeie wegen. Khartoum is heel anders dan we verwacht hadden; weinig oude wrakken, mensen rijden normaal, niet heel druk op straat, je voelt je er veilig. In Sudan merk je niks van corruptie. Als je mensen op straat vraagt over de regering dan antwoorden ze echter allemaal hetzelfde: “Ik geef niks om politiek”.

De piramides van Meroe; het Egyptische rijk was groter dan alleen Egypte!

Grote samenkomst van Moslims om de geboorte van Mohammed de profeet te vieren

Huishoudelijk: Rob z’n lievelingsbroek wordt gemaakt

Nu zijn we alweer dik een week in Ehtiopië. Het internet heeft hier postduivensnelheid dus wanneer het volgende verhaal online komt dat weten we niet. Iedereen trouwens bedankt voor alle reacties hier en via email. We vinden dit erg leuk om te lezen! Helaas hebben we niet altijd genoeg tijd om te kunnen reageren, met name door het eerder genoemde trage internet...

Nieuw is de update-alert per email! Heb je hier nog geen mailtje van gehad meld je dan hier aan. 

Voor de foto’s bij dit verhaal klik hier.



Hoi Rob en Esther   Ik heb

Hoi Rob en Esther

 

Ik heb zaterdagavond j.l. al jullie avonturen gelezen en bekeken. Ik dacht ook gereageerd te hebben ,maar blijkbaar iets verkeerd gedaan, ( begrijpelijk,senior uit 1950!!) hier dus een nieuwe poging. Prachtige foto's, geweldige verhalen ,toppunt van communicatie: telefoonoplader in de rimboe.

 Verder zullen wij de kans niet meer hebben om het land van zo nabij te bekijken,dus zijn we blij met jullie toelichting.

Knap dat jullie het  samen ook zo goed kunnen vinden, dat jullie dit met z'n tweeen kunnen doen. We blijven jullie volgen!! 

De groeten van de fam. van Bommel uit het mooie Nuenen.

Ouwe panda

He J en Es,

 

Mooi verhaal weer, wat een avontuur! (Kan ik iedere keer wel blijven zeggen) J, je begint er al aardig Afrikaans uit te zien... toch mis ik dat kamelenpak nog ;-)

 

Geniet ervan jullie! Dan drinken wij een paar pinten voor jullie met de carnaval en maken we ff een mooie foto met de hele groep!!!

 

Kusje

 

Sander en Frea

Inshallah!

Mooi verhaal weer, fijn om te lezen dat jullie nu wat meer grip hebben op wat je wil doen! En ook goed om te zien dat jullie je uiterlijk ook langzaam aanpassen aan het continent ;-)

 

x, Thijs en Merel

Lieve Rob en Esther

Lieve Rob en Esther,

 

Wat een prachtige verhalen en wat een mooie foto's weer.

We kijken echt elke keer uit naar een update op de site!

Super om zo jullie avonturen te kunnen volgen vanuit een koud nederland!!

 

Groetjes Martijn, Marion, Madelief & Liselotte

Hoe geweldig!

Lieve Rob & Esther,

 

Wat een vet verhaal! Geweldig dat we zo even helemaal met jullie kunnen meeleven! En wat een waanzinnige nieuwe look heeft Rob! Ook wel praktisch, nietwaar?

 

Hier gaat alles zijn gangetje! Elientje is vorige week alweer 1 geworden...! Vandaag is de stucadoor begonnen aan onze tweede verdieping. Het lijkt er op dat we ons huis nu toch echt gaan afklussen! Komt er deze zomer, na 3,5 jaar verbouwing wellicht toch nog een housewarming!

 

Dikke kus voor jullie allebei!

Liefs,

Liselotte, Ronald, Sanne & Elien

Goed om weer even helemaal

Goed om weer even helemaal bijgelezen te zijn! Echt een plezier om deze verhalen te lezen en de echt mooie foto's die per stuk een eigen verhaal vertellen. 

 

Mooi dat jullie deze droom leven! Rob, je begint er door al dat eten ook weer beter uit te zien;-) Je krijgt weer een dikke kop die ik al een paar jaar niet meer gezien had. Baard op de keel en op je hoofd ook een baard, goeie match. 

 

Hier gaat het top, Daan begint zo langzaam maar zeker af en toe voorzichtig door te slapen en na allerlei kinderziektes lijkt het een beetje stabieler te worden. Verder altijd een supervrolijk manneke! Roos is altijd een zonnetje en behoorlijk bijdehand aan het worden. Gelukkig duurt het nog even voor ze naar school gaat...

 

En de bouwval; die zou niet misstaan in de woestijn. Ziet er nu een beetje uit als een spookhuis. Alleen een paar kale buitenmuren met een vloer boven de begane grond en verder volledig in de steigers, geen dak, niets. Over een paar maanden moeten we er in en tegen de tijd dat jullie ooit weer terugkomen dan is er een warm knisperend haardvuur en kunnen jullie aanschuiven om je mooie verhalen te vertellen en de olifantendans met Roos te doen. 

 

Cheers en big hugg van Marloes, Roos, Daan en mij.

Wat een top verhaal weer en

Wat een top verhaal weer en ontzettend mooie foto's. We genieten van elke update weer. Geniet ervan! Kus an en niek

Ha Rob & Essie, Leuk om op de

Ha Rob & Essie,

Leuk om op de hoogte te blijven van jullie avonturen! Wat een gewedlige foto's Rob; als ik jou was zou ik terug in NL eens gaan solliciteren bij de NRC!

Cheers!

Pim

Wat is het vrije leven toch

Wat is het vrije leven toch mooi! Goed ook dat hoofdhaar van rob begint af te zakken ;-)
Enjoy!

Groeten uit R'dam,

Jeroen en Elcke

Culinairiteit

Leuk verhaal en weer superfoto's uiteraard!
Ook mooi om op de site van de motorrijders te lezen dat jullie goed voor ze gezorgd hebben, ze waren erg te spreken over de culinaire hoogstandjes :)

grtz
Niels&Maris 

Lieve Rob & Esther, Wat een

Lieve Rob & Esther,

Wat een mooi verhaal weer! Heel leuk om op deze manier een beetje mee te leven met jullie avonturen. Prachtige, indrukwekkende foto's ook!! Geniet ervan!

Liefs,

Martijn & Mathilde