strict warning: Only variables should be passed by reference in /home3/goingloc/public_html/sites/all/modules/date/date_api.module on line 866.

Terug naar verhalen


Mozambique: Afscheid...
Zimbabwe: Verrassend!
Botswana: Op zoek naar leeuwen…
Nederland: Ja.....Nederland.
Zambia 2: Kampvuurtje na kampvuurtje...
Zambia 1: Een nieuw avontuur!
Malawi: Elke dag iets leuks!
Tanzania 2: Bush and beach!
Rwanda en Burundi: en Burúndi? Ja, Burundi!
Uganda: Het mooiste tot nu toe...
Kenia: zijn ze helemaal gek geworden?
Ethiopië 3: Links kijken, rechts kijken, links kijken...
Ethiopië 2: Going Glocal!
Reflectie
Ethiopië 1: Into Africa!
Sudan: Going local!
Egypte 3? Ja, Egypte 3... #~*@!
Egypte 2: “Champagne powder”
Egypte 1: Baksheesh?
Turkije: Het schip gaat! Insha’Allah…
Nederland naar Turkije: Hollywood glamour

Tanzania 1: Beach and bush!

In Tanzania is het idee voor deze fantastische reis geboren. Daarom is het voor ons bijzonder hier terug te zijn. We keken er al een poosje naar uit en het bleek niet voor niets: Kamperen tussen de leeuwen en andere avonturen in het land van de Serengeti!


07-06-2012

Het is moeilijk te beschrijven wat een man voelt als hij zojuist zijn auto muurvast heeft gereden in de modder. Ik schrijf hier bewust ‘man’, aangezien dit volgens mij typisch een gevoel is wat alleen mannen hebben. Gedachten die door je hoofd schieten: “dit mag niemand weten”, “wat een enorme eikel ben ik”, “waarom overschat ik nou wat deze auto kan?” (of wat ik zelf kan...). Het gevoel is nog erger wanneer je je beseft dat je in ‘Lion territory’ staat... We zijn al een halve dag in de Serengeti en we zitten vast...

Het is 17:30 en de schemering begint in te zetten. De situatie: de achteras ligt op de grond, de auto wil niet meer dan vijf centimeter voor of achteruit. De achterwielen spinnen. Graven dan maar... Esther op de uitkijk voor beesten. We zitten niet te wachten op het bezoek van een hongerige leeuw of verdwaalde buffel! Graven is bijna onmogelijk, wat een klei. Na drie kwartier aanklooien met een schopje en de rijplaten besluit Rob dat dit niet gaat werken. Te weinig kennis, te onzeker in dit terrein. Gelukkig heeft onze telefoon wel bereik! Nestor bellen dus...

De auto zit ramvast in de modder; ‘black cotton soil’, de beruchte grond in het regenseizoen in de Serengeti. Zoals je kunt zien is Rob niet echt blij...

Tanzania. Hier is het allemaal begonnen. Achterin de Landcruiser van Nestor (onze gids in 2007) kregen we het gevoel dat we juist in Afrika het ware avontuur konden beleven. We zijn dan ook blij als we de grens van Burundi en Tanzania overgaan. We zijn terug! In Tanzania staan mooie dingen op de planning. Onder andere een week wildkamperen samen met Nestor in de Serengeti en vervolgens twee en halve week door Tanzania samen met pap, mam en Jan-Willem (hierover meer in het volgende verhaal)!

Als we Burundi achter ons hebben gelaten rijden we naar Kigoma in het westen van Tanzania. Hier ligt Gombe National Park, waar we chimpansees willen gaan tracken. Dit loopt echter anders af, doordat we bij Jakobsen Beach campsite aan Lake Tanganyika belanden. Hier hebben we ons eigen privestrandje (met bbq) dus de chimp tracking laten we voor wat het is. Het zonnetje schijnt (in tegenstelling tot in Rwanda en Burundi) en het water is kraakhelder. Heerlijk vijf dagen boekje lezen, bbq-en en zwemmen!

Ons privé-strandje bij Jakobsen Beach Campsite, één van de mooiste paradijsjes waar we ooit geweest zijn.

BBQ op het strand met verse vis uit lake Tanganyika. Zuid-Afrikaans wijntje erbij...

Huishoudelijk: de koelkast was stuk. Analyse: compressor lek, dus geen koeling, daardoor fles alcohol verdampt, rubbers aangetast en thermostaat verroest. Dit soort dingen worden hier uiteraard voor een relatief becheiden bedrag gefikst.

O ja, we stonden nog vast in de Serengeti... Nestor bellen dus. Hiervoor moeten we op het dak van de auto klimmen want alleen daar hebben we bereik. De zonsondergang is prima (zie onder) en een uurtje later worden we gebeld. Het is een van Nestors connecties en ze zijn onderweg. Nog een uur later (het is inmiddels pikkedonker), arriveren twee (nog pikkedonkerere) mannen met een Landrover. Na enkele sleeppogingen wordt besloten dat de auto te vast zit om dmv trekken los te komen. De mannen vertrekken weer in de duisternis. Na een half uurtje komen ze terug met zwaarder materieel. We zitten blijkbaar echt goed vast want het duurt nog anderhalf uur voordat onze redders een stuk nieuwe weg onder onze auto hebben aangelegd. Dit doen ze door de auto op te krikken met de Hilift Jack, alle modder rond de banden weg te graven, en dan gasbetonblokken kapot te slaan in het spoor. De mannen zijn duidelijk niet bang voor leeuwen e.d. want zonder rond te schijnen werken ze door. Ondertussen komt er nog een safari-auto langs. Deze heeft ook vastgezeten (dit is voor Rob natuurlijk een heerlijk bericht). Als het nieuwe stuk weg klaar is, vier uur nadat we vast kwamen te zitten, trekt de Rover de Cruiser uit de modder en kunnen we naar huis. Terug in Seronera onderhandelen we de prijs terug van 125 naar 50 euro en kunnen we gaan tukken. Esther vindt het jammer dat het avontuur voorbij is en had zich al verheugd op het opzetten van de daktent midden in de wildernis. En nog meer op de gezichten van de eerste toeristen die ’s ochtends langs zouden komen!

Deze zonsondergang zien we terwijl we op het dak van de auto zitten om bereik te hebben met onze telefoon.

Opkrikken van de auto met de Hilift Jack om eronder een nieuw stuk weg aan te leggen. De mannen laten gewoon de motor lopen en maken zich daarom geen zorgen over leeuwen e.d.

Eén van de redenen om een daktent te kiezen was kunnen kamperen tussen de Afrikaanse wilde beesten. Sinds 2007 hebben we altijd contact gehouden met Nestor en toen we wisten dat we naar Tanzania zouden komen hebben we met hem afgesproken. En wel in de Serengeti! Samen met Nestor rijden we een kleine week door alle uithoeken van dit bekende park en slapen we op ‘special campsites’. Wat is een special campsite? Stel je voor; je zit in een safari-auto en bent op zoek naar wilde dieren. Zojuist zag je een grote groep buffels, maar eerder vandaag zag je in dit gebied nog een groep leeuwen en enkele olifanten. Het is echter niet meer toegestaan om te rijden in het park (18:30), dus je slaat ergens rechtsaf richting een bosje. Naast het bosje is een grasveldje: special campsite Moru 5. Geen hek, geen ranger, geen douche, geen wc. Tent opzetten voordat het donker is! ’s Nachts worden we regelmatig wakker van het gebrul van een mannetjes leeuw.

Het nadeel van de special campsites is dat ze duurder zijn dan gewone campsites (slechts $50,- pp per nacht). Het voordeel is dat ze in alle uithoeken van het park liggen, op de mooiste plekken, ver van de lodges en dus van de grote groep toeristen. Ook kunnen we de migratie volgen. Als we ’s middags op zo’n special campsite aankomen laten we onze auto daar en gaan we met z’n drieën in Nestors safari-auto op zoek naar het wild.

Nestor en Rob op special campsite Naabi 3, als we ’s ochtends wakker worden lopen er enkele giraffen rond de auto.

Gedurende de week zien we te veel om op te noemen, een paar highlights: Ons eerste luipaard (eindelijk!), de drie gebroeders cheetah, een masturberende baviaan (ja , zonder schaamte), veel leeuwen, hyenas met jongen en grote groepen gnoes en zebras (de migratie). De Serengeti is onbeschrijfelijk mooi. Eindeloze vlaktes, geel gras. Precies het landschap wat je je bij Afrika voorstelt.

De drie gebroeders cheetah zien we twee keer, we hopen natuurlijk dat ze gaan jagen maar het blijft helaas (voor ons, niet voor de gnoes) bij besluipen.

Het nadeel van de vele toeristen in de Serengeti is dat sommige leeuwen erg geposeerd op de foto willen...

Deze keer zit Nestor vast in de modder (Rob is blij), uiteindelijk worden we door een andere auto eruit geduwd (bij gebrek aan een sleeptouw, bull-bars tegen elkaar). Het is de meest wilde rit die Esther ooit heeft meegemaakt, Rob stond veilig aan de kant...

Om af te sluiten één verhaaltje wat we jullie niet willen onthouden:

Het is half zeven ‘s ochtends. We zijn net vertrokken vanaf special campsite Moru 5. Minder dan tien minuten rijden van onze slaapplek zien we een grote groep leeuwen op een kopje (granieten steen van zo’n tien meter hoog). We besluiten te wachten om te kijken of er misschien iets gaat gebeuren. De leeuwen lijken onrustig. Als plotseling alle leeuwen één kant opkijken vermoeden we dat daar een prooi loopt. Zouden we de kill gaan zien? “Moeoeoeoeoehhhh!”, “Moeoeoeoeoehhhh!”, horen we van links. Duidelijk het geluid van een buffel. De leeuwen blijven geconcentreerd kijken maar bewegen niet. “maybe the kill has already been made” zegt Nestor. Dan dalen de leeuwen af, rennen door het hoge gras naar het geluid en verdwijnen achter een bosje. Nog zeker tien minuten horen we het angstige geluid van de buffel, steeds zachter, steeds korter. Dan horen we niets meer. Nestor legt ons uit dat waarschijnlijk enkele andere leeuwen beneden in de hinderlaag lagen en dat de rest van de groep rustig afwachtte totdat de klus geklaard was (zo trokken ze niet de aandacht van de buffel die dan zou vluchten). Helaas voor ons konden we de leeuwen net niet zien eten. Het leeuwenontbijt lag achter een bosje. Zo’n zelfde bosje als naast het grasveldje genoemd ‘special campsite Moru 5’...

Leeuwen voor het eten...

Zelfde leeuwen na het eten...

Special campsite Moru 5: Als we nietsvermoedend een olijfje prikken als het donker wordt valt het ons na een tijdje op dat Nestor in de auto blijft zitten. Hij vindt het blijkbaar niet veilig om buiten te zitten: “this is really in the bush”. Voor ons inpakken en wegwezen dus, de daktent in!



Hi Es en J!   Bedankt voor

Hi Es en J!

 

Bedankt voor het shitterend verhaal! En wederom ook de sublieme foto's. Vooral de zonsondergang vind ik adembenemend: wat een kleur en gloed. De grote 'kittens' zijn ook om dood te knuffelen (maar dat zal waarschijnlijk voor de knuffelaar fataal aflopen), dus ik hou het wel bij het knuffelen van mijn eigen woonkamerluipaardje. Vanavond weer eens 'Life' dvd-tje opzetten om door te genieten van jullie avontuur.

Veel plezier daar en geniet van het familiebezoek!

 

Groeten,

Ber

Leuk, leuk, leuk! Ik heb

Leuk, leuk, leuk! Ik heb heimwee naar Tanzania. Natuurlijk dacht ik meteen bij het lezen dat ik ook met een tentje op Moru 5 heb gestaan, maar als ik de foto bekijk herinner ik me onze campsite in de Serengeti toch anders... Ach ja, superbijzonder is het toch wel om mee te maken daar midden in de bush. Bedankt dat jullie de verhalen blijven schrijven en de foto's blijven doorsturen, dat is echt leuk om te zien en te lezen. Heel veel plezier!!!!
X Sanne
(en ook van Bram, die is ook jaloers ;) en droomt nog steeds af en toe jullie auto over te nemen en vanuit Mozambique de reis terug te maken...)

Geweldig!

Prachtig jaloers makend verhaal, heb zo toch het gevoel alles een beetje mee te maken.

 

Baggerse,

 

Ivo

 

 

 

Gefeliciteerd met jullie eerste Luipaard!

hey Es en Rob,

wat een prachtig verhaal weer. Ongelooflijke avonturen! En wat een uitzicht heb je dan als je op je dak zit als je klem in de modder zit! Haha, en dat Esther het dan jammer vindt dat het weer opgelost is ;-) die hard avonturier!
Ik heb er weer van genoten.

Geniet van al het moois in Malawi!

xx Lotje

Fantastisch!

Lieve Rob en Es,

 

Wow! Wow! Wow! Wat een mooie foto's weer!

 

Dikke kus Annelous

 

Awesome

Mooi Rob en Es!

Fantastische update, zou er graag een dagje bij zijn...Of langer.

P.s. Giraffen hebben niet alleen een lange nek hadden we gezien toen we een paar parende giraffen spotten...

Cheers, Taco

Wat geweldig hè om dit te

Wat geweldig hè om dit te mogen zien. 

Ik vond de trek van de dieren het mooiste wat ik in afrka gezien heb.

Wij hebben gereden tussen duizenden zebra's

En ook wij hebben daar vastgezeten,en volgens mij doet dat 50%.

Ook dat heeft wel wat als je het kunt na vertellen.

Geniet maar lekker  van al dit moois,want dit kunnen ze niet van jullie afpakken.

Grt riet

Hoi Esther&Rob,   Niet te

Hoi Esther&Rob,

 

Niet te geloven ... heb ik net in Flying Dutchman smullend zitten

lezen over Tanzania en een prachtige foto bekeken van een hele

grote groep gnoes door de Serengeti en dan zie ik jullie verhaal

met foto's. Waaaw. Het besef dat jullie daar in de Resengeti zijn.

Blijf vooral genieten.

Lieve groet,

Wilmie

Tanzania

He J en Es,

Wat gaaf zeg zo tussen het wild vertoeven. Niet echt comfortabel om vast te komen zitten, maar wel mooi om er doorheen te rijden. We vinden het nog steeds onvoorstelbaar dat jullie in Ehv. zijn vertrokken en met hetzelfde bakkie nu daar rondrijden. In ieder geval genieten we erg van jullie verhalen. Heel veel plezier nog de komende tijd!

 

Liefs,

Fred en Maartje

 

Tanzania

Ha Esther en Rob,

Ik kan mij nooit bedwingen als ik jullie email krijg. Ik wil dan meteen alles lezen en zien op de site. Nog nooit werd ik als lezer, maar vooral als kijker teleurgesteld. De beelden lijken steeds indringender te worden.

Ik vraag me oprecht af hoe jullie straks de switch hier in Nederland gaan maken. Van zo'n vrij leven zo dicht bij de natuur, zo leerzaam om te zien hoe de Afrikanen leven, daar krijg je geen genoeg van zou ik denken. Ach met zo'n flexibele geest als die van jullie gaat dat natuurlijk ook weer lukken.

Ga vooral zo door, want er zijn in Nederland vele trouwe volgers die nog graag achterafover jullie schouder meekijken.

Hou je haaks allebei!

Groetjes

Thea

Echt super ruig

Wat Niels & Maris zeggen, mooi geschreven en net of we erbij waren. Echt weer een super update en wat een avonturen.

 

By the way, hadden ze geen les in kleischeppen tijdens de off-road cursus in NL? Misschien een tip om ze te vertellen voor volgende deelnemers.

 

Gr. Viske

Ongelofelijk!

Wat een avonturen weer! En mooi geschreven, het is net alsof we erbij waren... 'Alsof' helaas :)

De foto's zijn, zoals te verwachten, weer fantastisch! Wat een strand! Wat een zonsondergang! Wat een enorm gave foto van de leeuwen na het eten! etc. etc.

x Niels&Maris